Eleberria benetako gertakari batean oinarritzen da. Joxe Angel Zubiria Leiza Xubiri lagunaren heriotzak markatu zuen, eta ordutik argi izan zuen haren inguruko zerbait idatzi nahi zuela: "Banekien honen inguruko zerbait egin nahi nuela baina ez nekien zehazki zer bilakatuko zen. Gogoa nuen pertsona hori pertsonaia bilakatzeko.”

Lan honetan dolua ez ezik, laguntasunaren inguruko hausnarketa ere egin nahi izan du: "Bikotekidea galtzen duzunean alargun geratzen zara, gurasoak galtzen duzunean umezurtz. Izendapenak ditugu egoera horiek azaltzeko, aldiz lagun hiltzen zaizunean ez dago garbi non kokatzen zaren heriotza horrekiko eta horri buruz hausnartzeko gogoa nuen eta nobela honen forma hartu du".

Liburuan behin eta berriz agertzen da gizakiaren eta animaliaren arteko muga lausoa. Pertsonaiek badute senetik eta arrazoiaz harago mugitzen dira askotan. Zaldia ez da elementu sinboliko hutsa; protagonistaren dolua eta emozioak ulertzeko bide bihurtzen da. Idazlearen esanetan, "badira bizitzako gauza batzuk arrazoiaren bitartez bakarrik esplikatuta hankamotz geratzen zaizkigunak".

Formari dagokionez ere, aurreko lanetatik urrundu da. Kapitulu laburrak eta testu mota ezberdinak uztartu ditu, hasierako blokeo batetik sortutako egitura da: "Neure burua desblokeatzeko teknika gisa erabaki nuen idazten hastea jakin gabe nora iritsiko nintzen", azaldu du. Prozesu horretan, Txalaparta argitaletxeko Garazi Arrularen laguntza funtsezkoa izan dela ere nabarmendu du.